Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Ερντογάν προειδοποιεί τους εργαζόμενους ότι αν δεν εκκενώσουν το κέντρο της Άγκυρας μέχρι το τέλος του μήνα θα στείλει τις δυνάμεις καταστολής. Τονίζει μάλιστα ότι παρά τον τίμιο αγώνα των εργαζομένων, έχουν παρεισφρήσει και στοιχεία που πρόσκεινται στο PKK.

Μια προπαγάνδα που στόχευε να διχάσει το κίνημα και να εναντιώσει τους Τούρκους απέναντι στους Κούρδους αγωνιστές.  Μία προπαγάνδα γνωστή που συναντάται παντού έστω με διαφορετικά χαρακτηριστικά και στοχεύει στην διαμόρφωση μίας κοινής γνώμης που θα αντιτίθεται σε οτιδήποτε κινηματικό.

Οι εργάτες της ΤΕΚΕΛ άσκησαν ιδιαίτερη πίεση στα συνδικάτα (Türk İş, ΚESK, Tekgıda-İş κ.α) για γενική απεργία από την αρχή του αγώνα τους. Στις 4 Φεβρουαρίου πραγματοποιείται γενική απεργία στα μεγάλα αστικά κέντρα της Τουρκίας (Εδώ οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι στη πραγματικότητα η «γενική απεργία» έχει περισσότερο το χαρακτήρα της «στάσης εργασίας». Επιτρέπεται από το Τουρκικό κράτος μόνο η αποχή από την εργασία για λίγες ώρες και όχι η γενική απεργία…!). Ο ξεπουλημένος ρόλος των συνδικάτων είχε γίνει ήδη αντιληπτός.  Τρεις μέρες μετά τη μεγάλη διαδήλωση της Άγκυρας (20 Φεβρουαρίου), συνέρχονται οι εργατοπατέρες όλων των μεγάλων συνδικάτων και συναινούν στο να πραγματοποιηθεί μια δεύτερη γενική απεργία στις 26 του… Μάη!

Στις 24 Φεβρουαρίου θα συμβεί ένα αναπάντεχο γεγονός που θα συγκλονίσει τους καταληψίες της Άγκυρας. Ο Hamdullah Uysal ένας από τους εργάτες του καταυλισμού θα βρει τραγικό θάνατο όταν ένας μεθυσμένος οδηγός θα τον παρασύρει με το αυτοκίνητό του… Οι καταυλισμοί θα βυθιστούν στο πένθος. Η θλίψη θα μετατραπεί σε οργή όταν οι δυνάμεις ασφαλείας θα αρνηθούν να παραδώσουν το πτώμα του συντρόφου τους για την τέλεση της κηδείας. Εξαγριωμένοι οι εργάτες πραγματοποιούν μαζική πορεία που καταλήγει στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος. Καταλαμβάνουν το κτίριο και από το τοίχο ενός γραφείου κατεβάζουν την εικόνα του «Προέδρου της Δημοκρατίας». Στη θέση του βάζουν τη φωτογραφία του συντρόφου τους….

Στις αρχές του Μαρτίου ο Ερντογάν θα ανακοινώσει ότι δεν σκοπεύει να προχωρήσει στην εφαρμογή του 4-C για τους επόμενους 8 μήνες. Το εργατικό κίνημα στη Τουρκία αλλά πολύ περισσότερο οι εργαζόμενοι της ΤΕΚΕΛ έχουν πάρει μία προσωρινή νίκη.

Ο πρόεδρος της ΤEK-GIDA İŞ Mustafa Türker προπηλακίζεται, όταν θα ανακοινώσει στις 3 Μαρτίου ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να αποχωρήσουν από το κέντρο της Άγκυρας, διαβεβαιώνοντας ότι τα αιτήματα τους θα ικανοποιηθούν. Οι εργαζόμενοι αρχίζουν να αποχωρούν από το κέντρο της Άγκυρας μετά από 78 μέρες…

Ο Ερντογάν είχε λόγους φυσικά ,που «πάγωσε» την απόφαση εφαρμογής του 4-C γιατί αντιλήφθηκε ότι μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο θα κατάφερνε να καταστείλει τις λαϊκές αντιδράσεις εναντίον του. Από την άλλη έβλεπε ότι οι Κεμαλιστές προσπαθούσαν να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από το κίνημα των εργαζομένων και ήθελε να περιορίσει μία τέτοια πιθανότητα Σε μία περίοδο λοιπόν που οι αντιπαραθέσεις των αριστοκρατών (Κεμαλιστών) και της μπουρζουαζίας (Ισλαμιστών), με αφορμή την υπόθεση «Ergenekon» φούντωναν (συγκεκριμένα με την υπόθεση της «βαριοπούλας»), ένα λαϊκό κίνημα είχε ξεπροβάλει εναντίον της ηγεμονικής ελίτ της Τουρκίας , η οποία εμφάνιζε τάσεις διάσπασης. Το κίνημα των εργαζομένων της ΤΕΚΕΛ.

Κρίσιμη καμπή για το κίνημα ήταν η 1η Απριλίου. Οι εργαζόμενοι αποφασίζουν μαζική καθιστική διαμαρτυρία στην Άγκυρα μπροστά στα γραφεία της Türk-İş με την «σύμπραξη» των συνδικάτων. Για την ακρίβεια στη πορεία συμμετείχαν οι «εκπρόσωποι» των μεγάλων συνδικάτων και όχι οι απλοί συνδικαλιστές. Οι εργαζόμενοι βρέθηκαν ολομόναχοι στο κέντρο της Άγκυρας και κατεστάλησαν με ιδιαίτερο ζήλο από τους μπάτσους της πρωτεύουσας, ενώ ακόμη και αυτοί οι λίγοι συνδικαλιστές που βρέθηκαν εκεί, κατά την επέλαση των μπάτσων ήταν εξαφανισμένοι. http://www.solvideo.org/video/6dbd938243bf59c/Tekel-Direni%C5%9Fi–1-Nisan-Eylemine-Polis-M%C3%BCdahalesi O Ερντογάν σε συνεργασία με τα συνδικάτα καταστέλλει τους εργαζόμενους,

Η συνέχεια θα δοθεί στις διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Η πορεία της Πρωτομαγιάς ήταν μεν μεγαλειώδης όσον αφορά τη συμμετοχή, αλλά πήρε και ένα χαρακτήρα γιορτής που συνοδεύτηκε μετά από μία «μεγάλη νίκη». Ο Ερντογάν σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων «θα αφουγκραστεί τη δυσαρέσκεια των λαϊκών στρωμάτων» και θα επιτρέψει τους διαδηλωτές να φτάσουν στην πλατεία του Ταξίμ. Πέρα από το κίνημα των εργαζομένων της ΤΕΚΕΛ που ασκούσε «αντιπολίτευση» στον Ερντογάν, υπήρχε και ένας επιπρόσθετος λόγος για την ομαλή διεξαγωγή της πορείας. Αυτός ο λόγος συσχετίζεται με τις διαρθρωτικές συνταγματικές αλλαγές που ήθελε να προωθήσει μέσω του δημοψηφίσματος που θα διεξαγόταν στις 12 Σεπτεμβρίου. Μία κίνηση που απέβλεπε στο να αναδείξει τη «δημοκρατικότητα» του ηγέτη του κόμματος ΑΚP και στην αύξηση της δημοφιλίας του ενόψει του επερχόμενου δημοψηφίσματος.

Είχαν περάσει 33 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα της 1ης Μαϊου του 1977 και μετά το 1978 ήταν η πρώτη φορά που αγωνιστές «πάτησαν» νόμιμα το πόδι τους στο Τάξιμ. Αυτό σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι το κίνημα των εργαζομένων της ΤΕΚΕΛ  είχε γεμίσει ελπίδες στους επαναστατικούς κύκλους -αφού θα πρέπει να ανατρέξουμε πολύ πίσω στη δεκαετία του 70’ για να εντοπίσουμε αντίστοιχα εργατικά κινήματα- ήταν παράγοντες αποφασιστικής σημασίας για να πάρει η Πρωτομαγιά ένα χαρακτήρα «γιορτής». Ήταν όμως τελικά «γιορτή» ή απλά ένας συμβιβασμός του προλεταριάτου στις κινήσεις εντυπωσιασμού της εξουσίας;

Οι «Τεκελτζίδες» θα δείξουν για μία ακόμη φορά την αγωνιστικότητα τους καθώς επιτέθηκαν (πάλι) στον  επικεφαλής της Türk-İş, Μustafa Kumlu, αναγκάζοντας τους μπάτσους να επέμβουν, φυγαδεύοντάς τον, λίγο πριν βγάλει λόγο στο βήμα.

Στις 21 Μαϊου τα συνδικάτα Türk-İş, DISK, KAMU-SEN καθώς και αυτό των δημοσίων υπαλλήλων της KESK αναιρούν την απόφαση για γενική απεργία. Η αντίδραση των εργαζομένων είναι άμεση, με διαδοχικές καταλήψεις των κτιρίων των συνδικάτων, όπως έγινε στη Σμύρνη. Στις 26 Μάη πραγματοποιήθηκε στάση εργασίας για 2 ώρες που την συνόδευε μία συμβολική πορεία. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία πουλάει για μία ακόμη φορά τους εργαζόμενους. Το κίνημα αρχίζει σιγά σιγά να διαλύεται με τις υποσχέσεις των συνδικάτων να κρατούν μέχρι ακόμη και σήμερα!

Οι πιέσεις των εργαζομένων συνεχίζουν με πολύ μικρότερη συμμετοχή. Πάνω από το 90% των εργαζομένων δέχτηκε τελικά να υπαχθεί στο 4-C. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που ακόμη συνεχίζουν. Στην Ιστανμπούλ εδώ και 20 μέρες ένα μικρό κομμάτι των εργατών έχουν στήσει καταυλισμούς σε ορισμένες περιοχές όπως το Σαρίγερ.

Αξίζει να αναφέρουμε για τη φυσιογνωμία του κινήματος πάντως ότι η συντριπτική πλειονότητα των εργατών του ΤΕΚΕΛ δεν ήταν οργανωμένη ούτε στα συνδικάτα ούτε σε πολιτικά σχήματα η και κόμματα της ευρύτερης αριστεράς.

Αυτό που γίνεται το τελευταίο χρόνο στη Τουρκία έχει βαρύνουσα σημασία. Μπορεί πρακτικά να διαφαίνεται η ήττα των εργαζομένων, αλλά όπως και να χει ένα κίνημα δεν μπορεί να κρίνεται με όρους «νίκης» ή «ήττας» καθότι είναι πολύ νωρίς για να αντιληφθούμε τι πέτυχε και τι όχι. Κάποια λαϊκά κομμάτια της Τουρκικής κοινωνίας ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με τον δρόμο. Αν σκεφτούμε ότι ο δρόμος είναι αυτός που γεννάει συνειδήσεις, τότε το μέλλον αρχίζει να είναι υποσχόμενο.  Η Τουρκία είναι μια χώρα με τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, όπου το κράτος για να επιβιώσει χρησιμοποιεί σαν μέσο τον εθνικισμό για να ελέγξει τα λαϊκά στρώματα. Και που δε γίνεται αυτό θα πείτε.. Το κίνημα αναχαιτίστηκε από την συνδικαλιστική γραφειοκρατία, η οποία σε συνεργασία με την άρχουσα τάξη καταρράκωσε στη πράξη τα όνειρα και τις αξιώσεις των εργαζομένων.

Πηγές

http://www.ahaligazetesi.org

http://www.bianet.org

http://www.cnnturk.com

http://www.iscimucadelesi.net

http://www.iscinet.org

http://www.sendika.org

http://www.radikal.com.tr

επιμέλεια- δημοσίευση

efes_dark

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s