Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη με τον κοινωνικό αγωνιστή Ercan Ayboğa.

You can check the original interview in English here

 

Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι Κούρδοι της νοτιοανατολικής Τουρκίας έχουν κατασκευάσει κομμουναλιστικούς θεσμούς σε βαθμό που όμοιός του δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Λίγο νωρίτερα, στο άρθρο μου Χασάνκεϊφ: Μια ιστορία αντίστασης, είχα περιγράψει την πολύχρονη αντίσταση των Κούρδων στην κατασκευή ενός υδροηλεκτρικού φράγματος. Σημαντικό ρόλο στην οργάνωση εκείνου του κινήματος έπαιξε ο Ερτζάν Άϊμπογα.

Μίλησα μαζί του για τον κομμουναλισμό και τους Κούρδους. Λαγαρός και αποφασιστικός στις απαντήσεις του, αναφέρθηκε στον αγώνα για την “δημοκρατική αυτονομία” που δίνει ο κουρδικός λαός υπό καθεστώς συνεχών διώξεων από το κράτος.

Η πάλη των ανταρτών του ΡΚΚ με το τουρκικό κράτος, η οποία ξεκίνησε το 1984, συνεχίζει μέχρι τις μέρες μας. Το κράτος δαιμονοποιεί τους ακτιβιστές που παλεύουν για την ελευθερία των Κούρδων αποκαλώντας τους “τρομοκράτες” και συνδέοντάς τους με το ΡΚΚ. Ο τύπος των συμμάχων της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ αποσιωπά όχι μόνο τον αγώνα για ελευθερία αλλά και την διαδικασία μετατροπής πολιτικών αγωνιστών σε κοινούς εγκληματίες. Αυτή η σιωπή πρέπει να σπάσει και ο κόσμος πρέπει να μάθει για αυτό το αξιοθαύμαστο κατόρθωμα των Κούρδων

– Ερτζάν, μίλα μας για εσένα. Πού μένεις, με τι ασχολείσαι;

– 40 χρόνια πριν, οι γονείς μου μετανάστευσαν από το τουρκικό Κουρδιστάν στη Γερμανία λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στη χώρα. Εγώ μεγάλωσα στη Γερμανία αλλά στο Κουρδιστάν πήγαινα κάθε δύο χρόνια. Έχω δύο ταυτότητες, ούτως ειπείν, οι οποίες μου δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίζω καλά μια δυτική και μια ανατολική κοινωνία. Από τα 16 μου, είμαι πολιτικά ενεργός σε διάφορες αριστερές συλλογικότητες Κούρδων και Γερμανών. Η αφετηρία της πολιτικής ενεργοποίησής μου σχετίζεται με δύο τομείς, αφενός τον αγώνα ελευθερίας που δίνει ο κουρδικός λαός και αφετέρου τα προτάγματα αριστερών συλλογικοτήτων ενάντια στον πόλεμο, τις διώξεις των μεταναστών και την κακομεταχείριση των εργατών σε Γερμανία και Τουρκία.

Μετά τις σπουδές μου, δούλεψα για δύο χρόνια στη δημαρχία του Ντιγιάρμπακιρ, τη μεγαλύτερη πολή του Κουρδιστάν. Ασχολήθηκα με την οργάνωση μιας καμπάνιας ενάντια στην κατασκευή του φράγματος Ιλισου στον ποταμό Τίγρη, έναν οικότοπο με πολιτιστικές, πολιτικές και οικολογικές αναφορές για τον τοπικό πληθυσμό.

-Το Τουρκικό Κουρδιστάν στηρίζεται στη δομή του χωριού-κοινότητας; Σε τι βαθμό έχει βιομηχανοποιηθεί;

-Το Κουρδιστάν δεν βασίζεται πλέον στη δομή του χωριού- κοινότητας. Στα 1960, το κράτος εισήγαγε την καπιταλιστική οικονομία στο Κουρδιστάν και βρίσκεται σε μια διαδικασία εκβιομηχάνισης δυτικού τύπου. Ωστόσο, οι ρυθμοί μεταλλαγής είναι μάλλον βραδείς. Ο φεουδαλισμός είναι ακόμα δυνατός σχεδόν στις μισές επαρχίες και ο βιομηχανικός καπιταλισμός δεν μπορεί να επιβληθεί στο Κουρδιστάν με τον ίδιο τρόπο που επιβάλλεται στο δυτικό κομμάτι της Τουρκίας.
Οι τουρκικές περιοχές δεν έχουν πετρέλαιο, τα κοιτάσματα βρίσκονται εξολοκλήρου στο Κουρδιστάν. Τα πέντε μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά εργοστάσια στον ποταμό Ευφράτη παράγουν σημαντικό μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Ωστόσο, ο τοπικός πληθυσμός δεν έχει δει ανάπτυξη ανάλογη της προσφοράς της περιοχής στην Τουρκία.
-Η γεωργία αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορια σ αυτή τη γη. Αυτή παραμένει και η κύρια πηγή προσόδων για τους αθρώπους εδώ. Το μεγαλύτερο κομμάτι της βαμβακοπαραγωγής προέρχεται από εδώ καθώς και η παραγωγή άλευρου. Μέχρι και το ’90, η εκτροφή ζώων έφερνε σημαντικούς πόρους αλλά ο πόλεμος του στρατού με το ΡΚΚ κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του. Ενώ παραδοσιακά η Τουρκία εξήγαγε κρέας, τα τελευταία χρόνια μόνο εισάγει.
Τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξε μια δραματική αλλαγή στην περιοχή. Ο τουρκικός στρατός κατέστρεψε 4000 χωριά και εκτόπισε τουλάχιστον 2 εκατομμύρια κατοίκους. Σήμερα, οι μισοί Κούρδοι της Τουρκίας δε μένουν πλέον στο Κουρδιστάν. Λόγω του πολέμου αλλά και της οικονομικής κατάστασης, έχουν φύγει για την Ιστανμπούλ και άλλες πόλεις. Σε κουρδικές πόλεις όπως το Ντιγιάρμπακιρ, όπου ο μισός πληθυσμός των Κούρδων μένει, μαζί με την αστική ανάπτυξη έχει δημιουργηθεί και ένα λούμπεν προλεταριάτο.

-Τα 2/3 των νοτιοανατολικών περιοχών, με πλειοψηφών το κουρδικό στοιχείο, είναι οι φτωχότερες επαρχίες της χώρας. Τρεις μόνο περιοχές του δυτικού Κουρδιστάν, όπου ο αγώνας για την ελευθερία δεν είναι δυνατός και οι συρράξεις περιορισμένες, αποτελούν την εξαίρεση. Σύμφωνα με τις στατιστικές, οι Κούρδοι αποτελούν σχεδόν το 50% της εργατικής τάξης της χώρας. Συνήθως απασχολούνται σε τομείς με το χαμηλότερο μισθό, όπως κατασκευές, σίτιση, τουρισμός και κλωστοϋφαντουργία. Δεν είναι οργανωμένοι σε σωματεία και δεν έχουν στήριξη από συνδικάτα.
Τα τελευταία χρόνια τα ορυχεία γνωρίζουν άνθιση στο Κουρδιστάν. Πολυεθνικές εταιρίες έρχονται για να εξορύξουν χρώμιο, κάρβουνο και χρυσό. Μιας και η περιοχή είναι ως επί το πλείστον βραχώδης, οι εξορύξεις μπορεί να αποβούν καταστροφικές για το περιβάλλον και τον τοπικό πληθυσμό.

Τι επιρροή ασκεί η γεωγραφία του τόπου; Το γεγονός ότι υπάρχουν όρη τι είδους επιρροή είχε στον τοπικό πληθυσμό;

Ερτζάν: Τα βουνά του Κουρδιστάν. Τόρος και Ζάγρος, έχουν διαμορφώσει τα ιστορικά χαρακτηριστικά των Κούρδων, ένας λαός πείσμων, με μακρύ ιστορικό εξεγέρσεων. Έχοντας υπόψη ότι οι Κούρδοι δεν είχαν ποτέ “δικό τους” δυνατό κράτος αλλά εντάσσονταν ως μειονότητες σε πολιτικά σύνολα όπου άλλες ομάδες εξουσίαζαν (Τούρκοι, Πέρσες, Άραβες) , μπορούμε να πούμε ότι τα βουνά ήταν ο κατεξοχήν χώρος όπου διαφυλάσσονταν η κουλτούρα των Κούρδων.
Αυτό ισχύει κυρίως τον 20ο αιώνα, όταν η καταπίεση και οι πολιτικές ενσωμάτωσης έγιναν πιο συστηματικές. Με απαρχή το 60 και το 70, οι Κούρδοι οργάνωσαν αντάρτικες ομάδες στα βουνά για να αντιμετωπίσουν το ιρακινό, το τουρκικό, το ιρανικό κράτος. Παρά το ότι υπέστησαν σημαντικές ήττες, η αντίσταση δεν εξαλείφθηκε ποτέ, ούτε και πρόκειται. Ακόμα και αν οι Κούρδοι καταφέρουν να διεκδικήσουν κάποια δικαιώματα, η επιτυχία θα οφείλεται σε αποφασιστικό βαθμό στους αντάρτες των βουνών.

Ένα άλλο χαρατηριστικό των Κούρδων είναι η διάρθρωση της κοινότητας  με βάση τη φυλή. Πριν τον 20ο αιώνα, οι Κούρδοι ήταν οργανωμένοι κυρίως σε φυλές. Ακόμα και σήμερα, οι περισσότεροι κούρδοι διατηρούν έντονη την τοπική τους ταυτότητα, κάθε κούρδος ξέρει από ποιο χωριό έλκει την καταγωγή του ή σε ποια φυλή ανήκει.

Είναι η κουρδική κοινωνία πατριαρχική; Πόσο δυνατό είναι το φεμινιστικό κίνημα στον κουρδικό πληθυσμό;

Ερτζάν: Μέχρι το ’80, η κουρδική κοινότητα ήταν κατεξοχήν πατριαρχική. Δεν υπήρχαν φεμινίστριες ή γυναικεία δικαιώματα, ούτε καν ανάμεσα στους πιο προοδευτικούς Αλεβί Κούρδους. Το κίνημα για την ελευθερία του κουρδικού λαού έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να ξεπεραστεί η πατριαρχική δομή. Διότι, χωρίς τη συμμετοχή των γυναικών, το κίνημα δε θα μπορούσε να επιτύχει ποτέ μαζική υποστήριξη και αναγνώριση. Γύρω στα 1990, οι γυναίκες άρχισαν να συμμετέχουν ανοιχτά στο κίνημα, και κάπου στα 1990-92, οι γυναίκες ηγούνταν πορειών που έμελαν να σηματοδοτήσουν την άρχη μιας νέας κατάστασης.Εκεί στα μέσα του 1990 ξεκίνησε η κριτική πάνω στις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας και την ανάγκη διάρρηξής τους. Από τότε, η παρουσία των γυναικών σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης και σε όλες τις εκφάνσεις του αγώνα είναι παραπάνω από εμφανής.

Το 2000, οι πατριαρχικές δομές στο κομμάτι της κουρδικής κοινωνίας που επηρεάστηκε άμεσα από το κίνημα ελευθερίας, άλλαξαν άρδην. Οι γυναίκες συμμετείχαν πιο ενεργά στις συλλογικότητες και στις πορείες. Αντίθετα με ό,τι συνέβαινε 20-30 χρόνια πριν, οι γυναίκες είναι αποδεκτές και τα εγκλήματα τιμής είναι καταδικαστέα. Πλέον, και τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινωνίας αλλάζουν.

Σήμερα, οι γυναίκες παίρνουν μέρος στις πολιτικές δομές σε όλα τα επίπεδα του κουρδικού κινήματος, κάτι το οποίο είναι απόρροια των εσωτερικώμ ζυμώσεων σχετικά με το θέμα του φύλου, τόσο σε κινηματικό επίπεδο όσο και στις λαϊκές συνελεύσεις. Για παράδειγμα, στο    υπάρχει σχετική μνεία για ισότιμη συμμετοχή γυναικών στην ανάληψη υψηλά ιστάμενων θέσεων ενώ υπάρχει και η προϋπόθεση συμμετοχής γυναικών σε ποσοστό 40% στις επιτροπές, τα ανοιχτά κοινοβούλια και τα εκλεγμένα συμβούλια. Με τον ίδιο τρόπο, η χειραφέτηση του φύλου είναι ένα από τα τρία θεμέλια, πέρα από τη δημοκρατία και την οικολογία, στα οποία βασίζεται το κίνημα ελευθερίας. Διότι δε νοείται να ετοιμάζουμε μια εναλλακτική πρόταση για κοινωνία χωρίς την χειραφέτηση των γυναικών.

Υπάρχει ιστορικό άμεσης δημοκρατίας στην κουρδική κοινωνία;

Ερτζάν: Η άμεση δημοκρατία εφαρμόστηκε σε μικρό βάθμο στην ιστορία της κουρδικής κοινωνίας. Όπως είπα, ο χαρακτήρας της κοινωνίας βασίζεται στο μόντελο μιας μικρής κοινότητας (χωριό). Κάποια χωριά είναι ιεραρχικά δομημένα (ο αγάς, ιδιοκτήτης μεγάλων εκτάσεων γης ασκεί την εξουσία) Σε κάποια άλλα δε, όπου τέτοιες παράμετροι εκλείπουν, τα χωριά οργάνωσαν κοινές συναντήσεις μέσα από τις οποίες έπαιρναν αποφάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, ηλικιωμένες γυναίκες πήραν μέρος αλλά όχι νέες
Τους προηγούμενους αιώνες, οι φυλές οργάνωναν συνελεύσεις με εκπροσώπους από όλες τις οικογένειες (ή όλα τα χωριά) για να συζητήσουν σημαντικά θέματα της φυλής ή της κοινωνίας γενικά. Ο άρχων της φυλής δε, διεκπεραίωνε τις αποφάσεις που η συνέλευση έπαιρνε.
Οι κουρδικές φυλές, σε ένθετους χρόνους, είχαν κατασκευάσει μια οργανωτική δομή στα πρότυπα της συνομοσπονδίας για να αντιμετωπίζουν τις πολιτικές και κοινωνικές προκλήσεις. Η βάση της ήταν εθελοντική, γι αυτό και δε συμμετείχαν όλες οι φυλές στη συνομοσπονδία. Πάντως το μεγαλύτερο μέρος των κοινοτήτων του Κουρδιστάν δε συμμετείχε ενεργά στο σύστημα της συνομοσπονδίας.

Στα 1990, όταν το κουρδικό κίνημα γιγαντώθηκε, έγινε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν συνελεύσεις στα απελευθερωμένα χωριά. Οι αντάρτες του ΡΚΚ προώθησαν τη λογική των λαϊκών συνελεύσεων και στις περιοχές όπου το ΡΚΚ ήταν δυνατό, η πλειοψηφία δέχτηκε. Πριν την πραγμάτωσή του όμως, ο τουρκικός στρατός εισέβαλε και κατέστρεψε 4000 χωριά και τις πολιτικές τους δομές. Έκτοτε,η καταπίεση συνεχίζεται. Το 2005, σε κάποιες από τις ριζοσπαστικές περιοχές του Κουρδιστάν η ιδέα των λαϊκών συνελεύσεων γεννήθηκε ξανά. Σε κάποια χωριά οργανώνονται λαϊκές συνελεύσεις στις οποίες συμμετέχει όλη η κοινότητα
Πώς γνωρίστηκε ο κουρδικός πληθυσμός με τις κομμουναλιστικές ιδέες; τι ρόλο έπαιξαν οι ιδέες του Μπουκτσίν; Τι ρόλο έπαιξαν άλλοι θεωρητικοί;

Ερτζάν: Το κουρδικό κίνημα γεννιέται μέσα από τα σπάργανα του φοιτητικού κινήματος της τουρκικής αριστεράς το 1968, στις θεωρητικές παρυφές Μαρξιστικών, λενινιστικών, μαοϊκών και τροτσκιστικών θεωριών. Στα τέλη του ’80 το κουρδικό κίνημα για την ελευθερία άσκησε κριτική στο μοντέλο του σοσιαλιστικού κράτους. Η κριτική κατέληξε στην άποψη ότι είναι σημαντικό να αλλάξουν τα άτομα και οι κοινωνία πριν φτιάξουμε μένα κυρίαρχο κράτος, ότι η σχέση μεταξύ ατόμων και κράτους πρέπει να επανιδρυθεί και αντί για γραφειοκρατικές-τεχνοκρατικές δομές, εμείς ζητούμε ανοιχτή- άμεση δημοκρατία.

Το 1999, όταν ο ηγέτης του ΡΚΚ Οτσαλάν συνελήφθη και οι αντάρτες υποχώρησαν στο ιρακινό Κουρδιστάν, οι στόχοι του κινήματος άλλαξαν. Δεν εγκατέλειψε τα σοσιαλιστικά του ιδεώδη αλλά απέρριψε την Μαρξιστική-λενινιστική δομή με το σκεπτικό ότι είναι ιεραρχική και όχι αρκετά αμεσοδημοκρατική. Η πολιτική και κοινωνική πάλη αντικατέστησε τον ένοπλο αγώνα και μπήκε στο κέντρο της δράσης του κινήματος. Από το 2000, προώθησε την κοινωνική ανυπακοή και αντίσταση εμπνεόμενη και από την Ιντιφάντα στην Παλαιστίνη.

Ακόμα, το κίνημα εγκατέλειψε την ιδέα της δημιουργίας ενός κυρίαρχου κουρδικού κράτους κυρίως λόγω των υφιστάμενων πολιτικών συνθηκών στη Μέση Ανατολή και τον κόσμο. Αντίθετα, ανέπτυξε μια μακροπρόθεσμη πρόταση για το Κουρδικό Ζήτημα: δημοκρατική συνομοσπονδία. Τώρα, το κίνημα θεωρεί ότι είναι πιο σημαντικό να υπάρχει μια δημοκρατική, ανεκτική κοινωνία από την ίδρυση ενός κράτους. Όσον αφορά την Τουρκία, έχει προτείνει την ίδρυση μιας Δεύτερης Τουρκικής Δημοκρατίας (σ.σ εννοεί την αναγνώριση συνταγματικών ελευθεριών και πολιτικών, κοινωνικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων των κούρδων ως πολιτών της Τουρκίας)

Σε όλη αυτή τη μεταλλαγή στρατηγικής, ακτιβιστές του κινήματος διάβασαν και συζήτησαν στη βάση μιας νέας βιβλιογραφίας που θα μπορούσε να συνεισφέρει στο κουρδικό. Ανάμεσα στα άλλα, στράφηκαν προς φεμινιστική και (νεο)-αναρχική (sic) θεωρία, τους ελευθεριακούς κομμουνιστές και κοινωνικούς οικολόγους. Κάπως έτσι, θεωρητικοί όπως ο Μπουχτσίν, ο Φουκό και ο Βαλερστάϊν έφτασαν στα χέρια τους.

Το κουρδικό κίνημα ανέπτυξε την ιδέα της δημοκρατικής συνομοσπονδίας ( η κουρδική έκδοση του κομμουναλισμού) όχι μόνο μέσα από θεωρητικά κείμενα κομμουναλιστών διαννοούμενων αλλά και από την πρακτική κινημάτων όπως οι Ζαπατίστας, από τη βιωμένη πρακτική των χωριών-κοινοτήτων στις κουρδικές περιοχές, από την 35χρονη εμπειρία πολιτικής και ένοπλης πάλης, από τις μεγάλες διαφορές και αντινομίες ανάμεσα στα δημοκρατικά-σοσιαλιστικά-επαναστατικά κινήματα που αναπτύχθηκαν στην Τουρκία, καθώς και από την δημιουργία δομών αμεσοδημοκρατικών που κατασκευάζει συνεχώς το κίνημα.

Αυτοί οι παράγοντες, μαζί με τη Διακήρυξη για την Κουρδική Συνομοσπονδία, οδήγησαν στη δημιουργία αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων;
Αυτή η Διακήρυξη υπήρξε ο πρώτος σταθμός για τη διάχυση των κομμουναλιστικών ιδεωδών στο Κουρδιστάν. Από τότε, (σ.σ 2005), ο Οτσαλάν έγραψε τρεις περιεκτικές Θέσεις, η μία το 2001, η δεύτερη το 2004, η τρίτη το 2009. Όλες οι παραπάνω προσπάθησαν να προσεγγίσουν το περιεχόμενο της ιδέας του κομμουναλισμού.

Ο κομμουναλισμός πρωτοσυναντάται στο τουρκικό Κουρδιστάν. Από το 2007, το κουρδικό κίνημα έχει δημιουργήσει λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές πόλεων με κινηματική παρουσία που λαμβάνουν αποφάσεις αμεσοδημοκρατικά. Τέτοιες συνελεύσεις υπάρχουν στο Χακιάρι, Σιρνάκ, Σιιρτγ, Μαρντιν, Ντιγιάρμπακιρ, Μπατμάν και Βαν. Οι συνελεύσεις συνέρχονται για να τεθούν κοινά ζητήματα, οι αποφάσεις λαμβάνονται στη βάση της άμεσης συμμετοχής. Σε κάποιες περιπτώσεις δε, μη-κουρδικοί πληθυσμοί, όπως Αζέριοι και Σουριάνι λαμβάνουν μέρος.

Η δομή του εγχειρήματος περιλαμβάνει συνελεύσεις σε πολλά επίπεδα. Ατη βάση του, υπάρχουν συνελεύσεις γειτονιάς. Εκεί επιλέγονται οι εκπρόσωποι που συνθέτουν τη συνέλευση της πόλης, Στο Ντιγιάρμπακιρ, οι συζητήσεις γίνονται στο επίπεδο της συνέλευσης της πόλης, Όταν η συνέλευση φτάσει σε μια απόφαση, τότε το συμβούλιο της πόλης, κομμάτι της συνέλευσης, θα την προωθήσει προς ενέργεια. Το συμβούλιο της πόλης έχει τη νομική ισχύ να νομοθετεί, όμως επειδή στο συμβούλιο συμμετέχουν και εκπρόσωποι του ΑΚΡ πολλές από τις αποφάσεις της συνέλευσης μπλοκάρονται. Ωστόσο, για τον κουρδικό πληθυσμό, η συνέλευση είναι το θεσμικό όργανο για την λήψη αποφάσεων.

Όταν υπερ-τοπικές αποφάσεις πρέπει να ληφθούν, οι συνελεύσεις χωριών και πόλεων συνέρχονται. Η εμπειρία υπερ- συνελεύσεων στις περιοχές Χακιάρι καιΣιρνακ μάς έδειξε ότι μπορούμε να εξάγουμε θετικά συμπεράσματα. η κρατική εξουσία δεν έχει καμία επιρροή στον πληθυσμό, οι ίδιοι οι άνθρωποι δε νομιμοποιούν το κράτος και τις αρχές του. Παραλληλα, υπάρχει η εμπειρία της δημοκρατικής συνομοσπονδίας την οποία αποδέχονται ως μόνη πολιτική οργάνωση οι κάτοικοι.

Στην κορυφή του μοντέλου υπάρχει το Δημοκρατικό Κοινωνικό Συνέδριο, το οποίο συνενώνει Κούρδους από όλη την Τουρκία. Περιλαμβάνει πάνω από 500 οργανώσεις πολιτών, εργατικά συνδικάτα, πολιτικά κόμματα σε ποσοστό 40%. Το υπόλοιπο 60% είναι υποψήφιοι από τη βάση, τις συνελεύσεις χωριών.

Οι εργασίες του ΔΚΣ έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην εκλογή των υποψηφίων του κουρδικού κόμματος για το κοινοβούλιο. Κατά τις τελευταίες εκλογές, η τοπική συνέλευση του Ντιγιάρμπακιρ αποφάσισε σχετικά με 6 υποψηφίους που επε΄λεγησαν από το ΔΚΣ. Αυτοί έγιναν υποψήφιοι του κουρδικού κόμματος στο κοινοβούλιο.
Σιγά αλλά σταθερά, η δημοκρατική συνομοσπονδία κερδίζει έδαφος ανάμεσα στους κούρδους της Τουρκίας. Πρόσφατα, το ΔΚΣ παρουσίασε ένα προσχέδιο για τη δημοκρατική αυτονομία του Κουρδιστάν. Τον Ιούλιο του 2011, το ΔΚΣ αναοίνωσε την υποστήριξή του στο σχέδιο της δημοκρατικής αυτονομίας. Θέλουμε να πραγματώσουμε την αυτονομία των Κούρδων βήμα-βήμα βασισμένοι στη βούληση του ίδιου του λαού. Η κουρδική κοινότητα χαιρέτισε το σχέδιο, ωστόσο οι τούρκοι το κοιτούν με καχυποψία.

Τι είναι τα χωριά ειρήνης;

Ερτζάν: Ένα απότοκο των εργασιών για την δημοκρατική συνομοσπονδία είναι η απόφαση να ιδρυθούν νέα χωριά βασισμένα στην κομμουναλιστική λογική ή να μεταλλαχθούν χωριά με έντονη συμμετοχή στο κίνηαμ ελευθερίας. Σ αυτά τα χωριά, η δημοκρατία, η οικολογία, η ισότητα των φύλων είναι η βάση των κοινωνικών ιδεών. Όταν αναφερόμαστε σε χωριά ειρήνης, δεν αναφερόμαστε μόνο στην απο-στρατιωτικοποίηση- τερματισμο της ένοπλης πάλης, αλλά η ειρήνη είναι ο συνεκτικός δεσμός των ανθρώπων με την κοινωνία και τη φύση. Οι συνεταιρισμοί είανι η οικονομική και υλική βάση αυτών των χωριών.

Τα πρώτα χωριά ειρήνης ξεκίνησαν το 2010. Στο Χακιάρι, περιοχή με έντονο κινηματικό στοιχείο, διάφορα χωριά αποφάσισαν να αναπτύξουν μια συνεταιριστική οικονομία. Η νέα κοινωνική και πολιτική θέσμιση που δημιούργησε ο τοπικός πληθυσμός, σε συνδυασμό με την (συνεταιριστική) οικονομία και τη δυναμική του κινήματος ελευθερίας, που αντλεί το 90% της υποστήριξης από τον τοπικό πληθυσμό αποτελούν προϋποθέσεις για τη δημιουργία χωριών ειρήνης. Στο Βιρανσεχιρ, η δημιουργία τέτοιων χωριών που αριθμεί 700 οικογενειες αποτελεί το νέο γεγονός. Στο Βαν, πολιτικοί ακτιβιστές αποφάσισαν να ιδρύσουν οικολογικά χωριά γυναικών. έτσι, εμπεδώνεται ο ρόλος των γυναικών στην κοινωνία. Παλιότερα, σ αυτές τις περιοχές οι γυναίκες υπήρξαν θύματα ενδοοικογενειακής βίας ή και εγκλημάτων τιμής.

Πόσο διαδεδομένη είναι η πρακτική των συνελεύσεων στο τουρκικό Κουρδιστάν;

Ερτζάν: Στην πραγματικότητα, το μοντέλο των ανοιχτών συνελεύσεων δεν έχει εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό για διάφορους λόγους. Πρώτον, σε κάποιες περιοχές, το κίνημα δεν είναι δυνατό. Σχεδόν ο μισός πληθυσμός στο τουρκικό κομμάτι δεν συμμετέχουν ενεργά. Σε κάποια μέτη, είτε δεν υπάρχουν συνελεύσεις ή υπάρχουν σε μικρό βαθμό. Δευτερον, η διάχυση της ιδέας περί δημοκρατικής συνομσπονδίας δεν έχει προωθηθεί παντού. Τρίτον, η καταπίεση από το τουρκικό κράτος κάνει όποια προσπάθεια διάδοσης τέτοιων ιδεών εξαιρετικά δύσκολη. Περίπου 3500 ακτιβιστές έχουν συλληφθεί τα τελευταία 2 χρόνια. Σε κάποιες περιοχές, οι συλλήψεις ήταν τόσο εκτεταμένες που αποδυναμώθηκαν οι συνελεύσεις. Στις 20 Σεπτεμβρίου, 70 άτομα συνελήφθησαν επειδή συμμετείχαν σε μια συνέλευση. Το κράτος συνδέει ευθεία τις συνελεύσεις με το ΡΚΚ, οργάνωση εκτός νόμου στην Τουρκία, βρίσκοντας έτσι την πρόφαση να συλλαμβάνει αγωνιστές.
Ακόμα και η συμμετοχή στη συνέλευση είναι ποινικά κολάσιμη

Τι συμβαίνει αφού συλληφθούν; 

Ερτζάν: Πηγαίνουν στη φυλακή. Σε κάποια φάση, τους βάζουν σε δίκη με κατηγορητήριο φτιαχτό από το κράτος. Αλλά οι καθυστερήσεις είναι μακρές ενώ τούς απαγορεύεται το δικαίωμα να μιλούν τη μητρική τους γλώσσα στο δικαστήριο. Όλοι όσοι έχουν συλληφθεί και προσαχθεί σχετικά με την υπόθεση KCK είναι στη φυλακή πλην ενός.

 Πώς αντιμετωπίζει το κίνημα τις μη-κουρδικές περιοχές της Τουρκίας;

Ερτζάν: Το κουρδικό κόμμα προτείνει δημοκρατική αυτονομία για όλη την περιοχή. Οραματίζεται μία εκ βάθρων δημοκρατικοποίηση της πολιτικής και διοικητικής διάρθρωσης της Τουρκίας με την άμεση συμμετοχή των πολιτών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Δε τους ενδιαφέρει να δημιουργήσουν ένα μικρό έθνος-κράτος αλλά να κατασκευάσει τις δομές που επιτρέπουν την άμεση δημοκρατία και την ανοιχτή δημοκρατία.

Η δημοκρατική αυτονομία δεν προϋποθέτει κανενός είδους εθνοτικό ή γεωγραφικό διαχωρισμό αλλά προτείνει την ανάπτυξη τοπικών θεσμών όπου οι πολιτιστικές ιδιαιτερότητες βρίσκουν τόπο να εκφραστούν ελεύθερα. Προτείνει να δημιουργηθούν 20-25 περιοχές στην Τουρκία με αυτόνομη διοίκηση. Αυτές οι περιοχές (και οι συνελεύσεις τους) θα έχουν ρόλο σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία, ο πολιτισμός, η γεωργία, η βιομηχανία, οι κοινωνικές υπηρεσίες και η ασφάλεια κτλ. Η κεντρική κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει να ασχολείται με τις εξωτερικές σχέσεις, την οικονομία, την εξωτερική ασφάλεια. Επιπροσθέτως, το κίνημα ελευθερίας για το Κουρδιστάν ζητά να έχει έλεγχο στον τομέα της ασφάλειας και της αυτοάμυνας, το δικαίωμα να διαχειρίζεται το φυσικό περιβάλλον και τους πόρους. Επίσης, ζητά το τουρκικό Κουρδιστάν να εγκαθιδρύσει δεσμούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς, με τα άλλα μέρη του Κουρδιστάν στη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ.

 

Μετάφραση- Επιμέλεια: Kafrodo

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s