Archive for the ‘Κοινωνικά κινήματα σήμερα-Bugünkü toplumsal hareketleri’ Category


Από την Κυριακή και εντεύθεν, η γιορτή του Newroz επανήλθε στο αρχέγονο περιεχόμενό του, την πολιτική διαμαρτυρία και την πολιτική αντίστασης απέναντι στην αρχή. Η απόφαση απαγόρευσης διεξαγωγής του Nevruz από τον κουρδικό πληθυσμό επανέφερε στο προσκήνιο μια πολιτική κατάσταση που όλο και εντονότερα βιώνεται στην Τουρκία: γιορτή είναι όταν αποφασίσει έτσι το κράτος. Όμοια με το Newroz και η περίπτωση της Πρωτομαγιάς, που ενώ εδώ και  χρόνια απαγορεύονταν ο εορτασμός της στο φυσικό της μέρος, την πλατεία Τάξιμ, το κράτος τα τελευταία χρόνια φόρεσε το μανδύα της ανεκτικότητας και “επέτρεψε” στους εργάτες και εργαζόμενους να γιορτάσουν.

Όταν ο κουρδικός πληθυσμός αποφάσισε ότι ήθελε να μεταθέσει την ημερομηνία εορτασμού του Newroz από 21 Μάρτη σε 18 (σ.σ την Κυριακή), το κράτος  δεν έδωσε άδεια με το σκεπτικό ότι “Οι γιορτές δεν μετατίθενται αλλά γιορτάζονται την ίδια ημερομηνία”. Από την Κυριακή και εντεύθεν, οι Κούρδοι, αντί να ανάβουν φωτιές, κατά παράδοση του εθίμου,  για να γιορτάσουν τον ερχομό της άνοιξης, την ανθοφορία και την αφθονία της φύσης, άναβαν φωτιές για να απωθήσουν μακριά τον αέρα των δακρυγόνων.

Η λογική της απαγόρευσης που διέπει το κράτος δε σήκωνε αντίρρηση. “Γιορτή είναι όταν λέω εγώ ότι είναι έτσι, αλλιώς είναι καταστολή μέχρι θανάτου”. Τι και αν 5000 κούρδοι κατάφεραν στιγμιαία να εισέλθουν στο χώρο  διεξαγωγής του Newroz στην Ιστανμπούλ, η απάντηση ήταν ξύλο σε γυναίκες και παιδιά και άφθονα δακρυγόνα. «Αγανακτισμένοι» πολίτες επιτέθηκαν με μαχαίρια και καδρόνια σε αγωνιστές  ενώ ένας αντιπρόσωπος του κουρδικού κόμματος έχασε τη ζωή του. Πάνω από 200 συλλήψεις, δεκάδες τραυματίες και καταγγελίες για βασανιστήρια στο καρακόλι του Kadirga. Ο Haci Zengin πέθανε λόγω εκτεταμένης χρήσης δακρυγόνων. Ένας αρμόδιος της Ασφάλειας θα έβγαζε και το ιατρικό πόρισμα. Έπασχε από άσθμα (άρα δεν είχε καμία θέση εκεί). Σε φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν ωστόσο στο διαδίκτυο κατά τον διακομισμό του στο νοσοκομείο   , είναι εμφανές ότι ο Haci Zengin είχε ξυλοκοπηθεί από τις αρχές. Το περιστατικό της δολοφονίας του έλαβε χώρα στις 11 το πρωί ενώ τα αστικά μέσα δεν ανέφεραν τίποτα μέχρι τις 7 το απόγευμα. Οι τίτλοι ήταν παρόμοιοι παντού: Παρά την απαγόρευση των διαδηλώσεων για το Nevruz, οι κούρδοι έσπευσαν στους χώρους των διαδηλώσεων «νωρίτερα».

Κατά παράβαση του ίδιου του σκεπτικού, ο δήμος Εγιούπ στην Ιστανμπούλ αποφάσισε να γιορτάσει τη δική του εκδοχή του Nevruz, το Newroz, στις 19 Μαρτίου, δύο μέρες πριν την ακριβή ημερομηνία. Εκεί, το σκεπτικό του κράτους δεν ίσχυσε, αλλά αντίθετα ενίσχυσε αυτό που γίνεται από την Κυριακή: την καταστολή της συνείδησης.
Και αν είναι μάταιο να στηλιτεύσουμε την παντοδυναμία που αισθάνεται η εξουσία εδώ, άλλο τόσο ενδιαφέρον είναι να δούμε τον επίκαιρο φόβο του κράτους.

Η πολιτική της ανοχής ήταν μια τσίχλα που μασούσαν από καιρό οι ιθύνοντες της κρατικής εξουσίας. Άλλοτε με “δημοκρατικά ανοίγματα”- όπως ονόμαζαν τις πρωτοβουλίες έναρξης διαλόγου με τους Κούρδους με τους δικούς τους ανυποχώρητους όρους- άλλοτε με την τακτική της ανεκτικότητας υπό το γενικό όρο “Η Τουρκία είναι εθνοτικό μωσαϊκό εντός της οποίας όλοι οι πολιτισμοί είναι αποδεκτοί”. Το κράτος κόμπαζε και φούσκωνε τα στήθη του από περηφάνια, ανα-μασώντας  την τσίχλα της “προοδευτικής δημοκρατίας” που τώρα είναι έτοιμη να σκάσει. Και όταν οι κούρδοι, σε μια επίδειξη δημοκρατικής συνείδησης, έκαναν σαφή την απόφασή τους να ιδρύσουν μια αυτόνομη περιοχή βασισμένη σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, το κράτος απάντησε με συλλήψεις. Ένα ολόκληρο κίνημα (5000 προφυλακισμένοι, στην συντριπτική πλειοψηφία τους Κούρδοι) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη φυλακή με κατηγορία τη “συμμετοχή σε τρομοκρατικό δίκτυο”, χωρίς αποδεικτικά, χωρίς στιβαρό κατηγορητήριο.

Τη στιγμή που το κίνημα της δημοκρατικής αυτονομίας των Κούρδων αρχίζει να αποκτά μια άλλη δυναμική, τη στιγμή που οι πολιτικοί αντιφρονούντες φυλακίζονται στα πρότυπα της “δημοκρατικής Τουρκίας”, τη στιγμή που οι αντιφρονούντες στη Συρία αντιστέκονται σε ένα δολοφονικό καθεστώς, αυτή τη στιγμή επιλέγει το τουρκικό κράτος για να απαγορεύσει τον εορτασμό του πολιτικού Νεβρόζ. Αν το Νεβρόζ σημαίνει τον ερχομό της Άνοιξης, η εξεγερσιακή διάθεση των Κούρδων στις διάφορες πόλεις της Τουρκίας σημαίνει το φόβο του κράτους.


Solidarity is not a word, it is how we live

(We took this post from here: http://disorderisti.blogspot.com/2011/12/solidarity-is-not-word-it-is-how-we.html )

On the 17th of October, our boss was clear : 5 hours a day and 40% salary reduction. Two days later, after a general assembly of 280 attendees the workers’ response was “If you proceed, we will go on strike”. On the 31st of October and only 5 minutes before 3 in the afternoon, the first dismissal was delivered to a workers’ house; followed by another 18 in the same evening. Within one hour of the first dismissal, the workers had closed down the factory, went on strike and after 26 days, they were heard around the world. (more…)


Yunanistan Cumhurbaşkanı Karolos Papoulias, 1940 Yunan-İtalyan savaşı anısına düzenlenen askeri geçidi izlerken makamını terketmek zorunda kaldı. Papoulias, birçoğu protokol standının önündeki yeri işgal etmiş olan ve polis  tarafından bloke edilen kalabalığın onu yuhlamasıyla şaşkın kalakaldı. Yunanistan’da ordu ve okul yürüyüşleri Metaxas diktatörlüğünden (1936-1941) kalmadır. (more…)


Στις 14 Οκτωβρίου στο Ελάζιγ κηδεύτηκε ο αγωνιστής Μεχμέτ, ο οποίος έπεσε νεκρός μετά από την έκρηξη χειροβομβίδας στο διαμέρισμά του στη Θεσσαλονίκη. Σύντροφοί του από το Λαϊκό Μέτωπο (Halk Cephesi) τον αποχαιρέτησαν με τα εξής λόγια:
“Αποχαιρετούμε το Μεχμέτ, ένα σύντροφο που αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για το σοσιαλισμό και τη δημοκρατία. Ο Μεχμέτ ήταν ένας άνθρωπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε σ αυτά τα χώματα, ένας άνθρωπος που πέρασε τα χρόνια του εμποτισμένος με τα ιδανικά του επαναστατικού αγώνα που συνεχίζει ακατάπαυστα.
Ο πόνος που έζησε, οι στιγμές που βίωσε και κουβαλούσε στην καρδιά του μεγαλώνουν την επιθυμία μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι τη δικαίωσή του.
Τώρα, εμείς βιώνουμε τον ίδιο πόνο μ αυτόν του Μεχμέτ.
Εδώ, πάνω από τον τάφο του, δίνουμε όρκο σ αυτόν και σε όλους τους άγωνιστές που έπεσαν, ότι δε θα λησμονήσουμε το αίμα που έχει χυθεί. Δε θα ρίξουμε ποτέ τη σημαία της πάλης που εσείς μάς παραδώσατε”.

Πηγή: http://www.kaypakkaya-partizan.org/


Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη με τον κοινωνικό αγωνιστή Ercan Ayboğa.

You can check the original interview in English here

 

Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι Κούρδοι της νοτιοανατολικής Τουρκίας έχουν κατασκευάσει κομμουναλιστικούς θεσμούς σε βαθμό που όμοιός του δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Λίγο νωρίτερα, στο άρθρο μου Χασάνκεϊφ: Μια ιστορία αντίστασης, είχα περιγράψει την πολύχρονη αντίσταση των Κούρδων στην κατασκευή ενός υδροηλεκτρικού φράγματος. Σημαντικό ρόλο στην οργάνωση εκείνου του κινήματος έπαιξε ο Ερτζάν Άϊμπογα. (more…)


Aπό την περασμένη Τετάρτη 5 Οκτωβρίου σε έξι πόλεις της Τουρκίας το κράτος ξεκίνησε συντονισμένες προσαγωγές μελών, βουλευτών του κουρδικού κόμματος BDP καθώς και πολιτικών ακτιβιστών στο πλαίσιο της επιχείρησης κατά της οργάνωσης KCK. (more…)


General strike till the victory/Süresiz Grev zafere kadar

Yokşul olmak baskı altında demek/ Poverty is the greatest form of repression

Hands off Loukanikos/ Loukanikos'tan elleriniz kesin!